Verslag van het Johan Neeskens Jeugdsportweekend
door Ilja Westening

Vrijdag, zaterdag en zondag, 5, 6 en 7 februari was het Johan Neeskens sportweekend in Doorn. Het was een superleuk weekend!

Vrijdag 5 februari
We kwamen ongeveer om kwart voor zes aan. Toen gingen we meteen naar de bungalowhuisjes om daar te eten. Ik, Ilja, zat samen met Remon, Mike, Hicham en Miriam in het huisje. Ik at tomatensoep met soepstengels, een broodkontje en ik dronk er een glaasje appelsap bij.
Even later moest iedereen verzamelen in een grote zaal om daar een kennismakingsspel te doen. Eerst moesten de kinderen de namen van de begeleiders opnoemen, daarna de begeleiders de namen van de kinderen. Toen gingen we in twee groepen een spel met twee kleurrijke parachutes spelen. Je moest een, twee of drie namen opnoemen, dan moest je de parachute omhoog doen en degene die er genoemd werd moest snel onder de parachute doorlopen of rijden. En dan was het bedtijd. Ik ging ongeveer om tien uur naar bed en moest er de volgende dag om acht uur uit.

Zaterdag 6 februari
We gingen ontbijten. Ik at een wit broodje met hagelslag en een plak ontbijtkoek en ik dronk weer een glas appelsap. Om tien uur moesten we allemaal weer naar de grote zaal komen om te kijken wat we moesten doen. Ik zat in in groep B samen met Janiño(spreek je uit als Janienjoo), Rachel(spreek je uit als Rasjel), Lotte, Hicham (spreek je uit als Hisjam), Melanie, Vera, Mike en Jan. Als eerste moest ik gezelschapspellen doen.
Ik deed Ganzenbord samen Hicham en Mike. Ik deed Mens erger je niet met Janiño,Melanie en Jan. Ik deed 4 op een rij met Hicham en Mike en ik deed Twister met Melanie.

Daarna, nadat we geruild hadden van spel moest ik badmintonnen en daarna hockeyen. Ik maakte 2 doelpunten en uiteindelijk wonnen we met 3-1! Toen was het tijd om te gaan paardrijden. We gingen er met een taxibus naartoe. Ik moest daar wel even eten, want anders zat ik met een lege maag op het paard. Nou ja met een volle maag wordt het waarschijnlijk voor een paard niet lekker. Maarja, dat zijn details. Ik at een wit broodje met kaas en boter eronder. Na het eten werden we naar de paarden begeleid. Ik zat op het paard genaamd Tijmen. Een bruin paard. Janiño zat op Gipsy een mooi wit paard met zwarte vlekken. Lotte reed op Amanda. Mike reed op Mickey en verder weet ik het niet meer.
Toe we bijna klaar waren mocht ik iets spannends doen, ik mocht draven! Het ging heel hard en het hobbelde heel erg. Ik vond het wel eng.
Toen we weer terug waren, hielden we een kleine drinkpauze.

En toen moesten we pingpongen en sjoelen. Daarna gingen we basketballen. Ik heb een nieuwe gooitechniek geleerd. Hou een hand achter de bal en een hand onder de bal, dan gooien met je ellenboog tegen je zij aangedrukt. Na het basketballen gingen we weer naar het huisje om daar te douchen en je op te maken voor de bonte avond. Eenmaal weer in de grote zaal gingen we eten. We aten…jawel patat natuurlijk, inclusief mayonaise, ketchup, curry en snacks. Als toetje kregen we een ijsje. Chocolade of waterijsjes.

Ik zat bomvol en niet lang daarna begon de disco. Om acht uur moest ik optreden op het liedje dat ik die middag geleerd had. Het ging supergoed en we kregen een daverend applaus! Daarna gingen we weer verder met dansen. Om negen uur was de disco afgelopen en moesten we helaas naar bed. Maar ik ging pas om kwart voor tien naar bed.
 

Zondag 7 februari
De volgende dag was alweer de laatste dag van het kamp. We moesten we er weer vroeg uit, maar de elektrische rolstoelers mochten lekker uitslapen. Ik at voor de zoveelste keer witbrood met hagelslag en ik dronk er een kopje thee bij. Nadat we weer in de grote zaal waren moesten we zitvolleyballen. Ik vond dat saai, maar ja, ik deed toch maar mee. Na zitvolleybal moesten we boogschieten. Dat was best wel leuk, maar ik mistte bijna alles. Ik had uiteindelijk maar 2 punten behaald. Het was tijd om te lunchen. Ik at een bruin broodje met salami, een wit broodje met hagelslag, een ontbijtkoekje, en een stukje appel.

Daarna moesten we nog maar één activiteit doen…Bowlen. Toen we bij de bowlingbaan waren, was ik als tweede aan de beurt. Na een lange, heldhaftige strijd waar bloed, zweet en tranen kwamen kijken, had ik gewonnen met 99 punten! Daarna moesten we weer terug naar de grote zaal om het allerlaatste afscheidsspel te doen. Het was weer het spel met de kleurrijke parachute die we op het eerst ook deden. Maar na dat spel was het toch echt voorbij! e moesten weer naar huis. Dat vond ik erg jammer en ik huilde ook op het eind. Op de terugweg zat ik bij Sandra en Raabia in de auto. Het duurde niet lang, of we waren weer thuis. Het was het allerleukste weekend dat ik ooit heb gehad!